دستاورد ترامپ برای انقلابیون ایرانی؛ کوچ روحانی از جریان اصلاحات

حسن روحانی

روزنامه‌های اصلاح‌طلب، سخنان رئیس‌جمهور در مضحک و دیوانگی خواندن مذاکره با آمریکا را بالاتفاق سانسور کردند.

اگر نتیجه عملکرد دولت امریکا پس از اجرایی شدن توافق هسته‌ای و تصویب آن در شورای امنیت سازمان ملل را بخواهیم در صحنه رسمی سیاست ایران و بازتاب ترامپیزه شدن (به معنای متزلزل و غیرقابل پیش‌بینی شدن) برجام را بسنجیم، کافی است یادداشت روزنامه اصولگرای «صبح نو» (رسانه نزدیک به محمدباقر قالیباف، رقیب روحانی در کارزار انتخاباتی ۹۲ و ۹۶) را بخوانیم:

جریان اصلاحات ظاهراً هیچ انتظار نداشت که هم‌پیمان سیاسی آن‌ها به این زودی ریل عوض کند و در مهم‌ترین موضوع سیاسی نظام، یعنی مذاکره و رابطه با آمریکا خلاف رویه گذشته و میل آن‌ها زبان به انتقاد و اعتراف بگشاید.

آقای روحانی که در رقابت‌های انتخاباتی ۹۲، مذاکره با آمریکا را به عنوان کدخدای جهان راحت‌تر از اروپا می‌دانست، در جریان انتخابات ریاست جمهوری امسال وعده داده بود همان‌گونه که در چهار سال گذشته تحریم‌های هسته‌ای را برداشته است، بقیه تحریم‌ها را هم از پیش روی ملت ایران بردارد و لذا با همین رویکرد، بارها از برجام ۲ و ۳ سخن گفته بود. حالا اما آن خوش‌بینی‌ها با چرخشی ۱۸۰ درجه‌ای، مذاکره با آمریکا را «خنده‌دارترین حرف تاریخ» می‌داند. این موضع آقای روحانی، گرچه خوشایند اصلاح‌طلبان نیست اما منطقی‌ترین و اصولی‌ترین نظری است که می‌تواند درباره دشمن دیرپای ایران اتخاذ شود و یقیناً مورد اقبال ملت ایران و نظام اسلامی خواهد بود. حالا اما در برابر برخورد سرد و ساکت اصلاح‌طلبان، این جریان انقلابی است که باید به میدان بیاید و آقای روحانی را در اصلاح مواضع گذشته‌اش، یاری و همراهی کند البته با رعایت دو ملاحظه؛ نخست آنکه ایشان و همراهان اعتدالی‌اش تفاوتی ماهوی میان آمریکای ترامپ با آمریکای اوباما قائل نباشند.

بدون شک هردوی این‌ها، یک راه و مسیر را می‌روند، یکی با دست چدنی و دیگری با دستکش مخملی روی دست چدنی و دوم؛ حالا که آقای روحانی به درستی از آمریکا قطع امید کرده است، به طریق اولی نباید به هم‌پیمانان اروپایی آمریکا هم دل ببندد که به تعبیر ایشان، آن‌ها همان «آقا اجازه» ها در برابر آمریکا هستند گرچه این سخن، به معنای نفی تعاملات دیپلماتیک نیست اما مسیر درست، آن است که دولت دوازدهم همت اصلی خود را به تقویت اقتصاد داخلی مبتنی بر ظرفیت‌های درونی متمرکز و این مسیر را، عمل‌گرایانه و با جدیت هرچه تمام‌تر دنبال کند.

پاسخ بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here

*