ایفای نقش مادری در کنار ورزش راگبی

فاطمه و زهرا نوری، خواهران محجبه ایرانی هستند که با وجود مادر شدن به همراه دو فرزند ۷ ماهه‌شان در کنار تیم ملی حضور دارند و با قوت و انگیزه برای راگبی وقت می‌گذارند.

فاطمه نوری اولین داور بانوی مسلمان دنیاست که با حجاب اسلامی در رشته راگبی در مسابقات قهرمانی آسیا قضاوت کرده است. او به همراه خواهرش زهرا نوری مربی تیم ملی راگبی بانوان کشور، با وجود مادر شدن به همراه دو فرزند ۷ ماهه‌شان در کنار تیم ملی حضور دارند و با همان قوت و انگیزه پیشین برای راگبی وقت می‌گذارند.

فاطمه و زهرا نوری که یکی داور بین‌المللی و دیگری مربی تیم ملی راگبی ایران است … گذشته از جان و تحرکی که در دهه ۸۰ به ورزش راگبی بانوان ایران بخشیده‌اند، این روزها با وجود سپری شدن ۷ ماه از مادر شدنشان، در حالی که «سام» و «بردیا» را در آغوش دارند، در کنار تیم ملی حضور داشته و با همان قوت و انگیزه پیشین برای راگبی وقت می‌گذارند و کار می‌کنند. این دو خواهر ورزشکار از زندگی خود و مادرانه‌های گره خورده با ورزش گفتند.

به رسم ادب خواهر بزرگ‌تر شروع به صحبت می‌کند: «من و زهرا از کودکی با ورزش بزرگ شدیم و در خانه‌ای رشد کردیم که همه اعضای آن علاقه‌ای وافر به ورزش داشتند. پدرمان فوتبالیست دهه ۵۰ و بازیکن تیم‌های تاج (استقلال) و دخانیات بوده و ورزش شنا و پیاده‌روی هم از علاقه‌مندی‌های سفت و سخت مادرمان است. برادر بزرگ‌ترمان در لیگ برتر فوتبال داوری می‌کند و برادر کوچک‌ترمان هم فوتبالیست بوده و در مقطعی هم داوری فوتبال کرده است. به خاطر همین جو ورزشی حاکم بر خانه و زندگی، از همان دوران نوجوانی بسیاری از رشته‌های ورزشی را تجربه می‌کردیم؛ اما انگار هیچ یک از آن رشته‌ها جوابگوی نیاز درونی‌مان نبود تا اینکه با راگبی آشنا شدیم و گمشده‌مان را در این رشته پیدا کردیم.

 گویا از سال‌ها قبل تنها به خاطر رسیدن به راگبی بوده که رشته‌هایی چون بسکتبال، تنیس، قایقرانی، دوومیدانی، شنا و بدمینتون را در کارنامه ورزشی‌مان جا داده بودیم.

کل عمر راگبی بانوان در ایران به ۱۳ سال هم نمی‌رسد، آن هم در حالی که مردان از سال‌ها قبل‌تر در این رشته ورزشی تمرین می‌کردند. نخستین روز تمرین بانوان در زمین چمن شماره ۴ ورزشگاه آزادی بود و به من و زهرا پیشنهاد شد در کنار زمین شاهد تمرین‌های بانوان باشیم، اما نگاه کردن همان و مجذوب شدن ما به این رشته همان.

مسیر حرفه‌ای را گام به گام طی کردیم تا اینکه در المپیاد سال ۱۳۸۷ اعلام شد قضاوت بازی‌ها نیز بر عهده بانوان قرار بگیرد تا با این تصمیم تمام ابعاد و زوایای ورزش راگبی زیر نظر بانوان باشد، در آن زمان بانوی داور نداشتیم و به دلیل شرایط سنی به من پیشنهاد داده شد به‌جای عضویت در تیم راگبی، قضاوت را بر عهده بگیرم و این‌گونه شد که من جزو نخستین داورهایی بودم که قضاوت راگبی ایران را بر عهده گرفتم و تنها بانوی ایرانی بودم که مدرک داوری بین‌المللی درجه ۲ را از سوی فدراسیون جهانی کسب کردم.»

روزشمار اتفاقات خوب برای فاطمه نوری با وجود اینکه بدون علاقه صددرصدی، قضاوت در ورزش راگبی را پذیرفته بود، آغاز شد و با گذشت مدت زمانی، برای حضور در لیگ امارات و قضاوت مسابقات قهرمانی آسیا از او دعوت به عمل آمد تا نخستین حضور جهانی یک بانوی محجبه در بخش داوری رشته ورزشی راگبی به نام او ثبت شود.

فاطمه ادامه می‌دهد: در سال ۱۳۸۹ با مردی ازدواج کردم که میانه چندانی با ورزش نداشت اما خوشبختانه عمر این موضوع کوتاه بود و در حال حاضر همسرم یک ورزشکار به تمام معناست و همراهی دلگرم کننده برای من. ۵ روز دیگر پسرم «سام» ۷ ماهه می‌شود و من به همراه او در میادین ورزشی حاضر می‌شوم، با خنده ادامه داد: البته… در دوران بارداری هم باوجود اینکه برخی از بانوان گمان می‌کنند در این دوران نباید ورزش کرد، من ورزش می‌کردم و دو ماه و نیم بعد از تولد سام هم به همراه خواهرم (بچه‌هایمان به فاصله ۱۲ روز از هم به دنیا آمده‌اند) تمرین‌ها را آغاز کردیم و حالا هم با فرزندانمان در میادین ورزشی حاضر می‌شویم.

به گفته فاطمه، نه تنها بچه‌دار شدن شرایطشان را سخت‌تر نکرده بلکه از وقتی سام به خانواده ورزشی آن‌ها اضافه شده خوشحال‌تر و پرانرژی‌تر هم شده است.

او می‌گوید: بیست و هفتم مرداد ماه و هم‌زمان با لیگ دسته یک کشوری دوباره استارت داوری‌ام را زدم و قضاوت مسابقه فینال را عهده‌دار بودم و توانستم به آمادگی سابق بازگردم و می‌توانم امیدوار باشم و برای یک ماه دیگر که تورنمنت بین‌المللی ۴ جانبه در ایران برگزار می‌شود و تیم‌های ملی آلمان، ترکیه، بزرگ‌سالان و پایین ۱۸ سال ایران حضور دارند، به‌عنوان یکی از داوران انتخاب شوم.

زهرا نوری – مربی تیم ملی راگبی بانوان کشور – دختر کوچک خانواده نوری است که ۳۲ سال دارد و خاطرات کودکی‌اش با خواهر بزرگ‌تر مشترک است، او که به‌طور جدی فوتسال و فوتبال کار می‌کرده و پس از آشنا شدن با ورزش راگبی همکاری و همدلی را بیشتر از هر جای دیگری در این رشته ورزشی آموخته است، از سال ۱۳۹۳ مربیگری تیم ملی راگبی بانوان را عهده دار شده است.

می‌گوید:…خوشحالم که در این سال‌ها در کنار خواهرم توانستیم در پرورش ورزش راگبی بانوان ایران نقشی داشته باشیم و در کنار هم شکست‌ها و پیروزی‌ها را تجربه کنیم. این احساس خوشحالی را وقتی بسیار زیاد لمس کردم که در مسابقات قهرمانی آسیا بازیکن تیم ملی بودم و خواهرم داور وسط همان بازی بود. خوشبختانه همسرم نیز بازیکن تیم ملی راگبی و بعدها مربی این تیم بوده و حالا هم دبیر انجمن راگبی است و با نهایت همکاری و همفکری در کنار هم برای موفقیت پسر تازه واردمان «بردیا» گام برمی‌داریم.

 

شما می‌توانید نسخه انگلیسی این خبر را از طریق لینک زیر مشاهده فرمائید:

Two Sisters Playing Key Role in Promoting Rugby in Iran

پاسخ بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here

*