قطر؛ قربانی برادر بزرگ‌تر!

قطر، قربانی برادر بزرگ‌تر!

دربار پادشاهی عربستان، از این پس به حیاط خلوت تروریست‌ها نیاز ندارد؛ در وضعیت جدید، برادر بزرگ‌تر به یک قربانی نیاز دارد؛ قطر همان قربانی است؛ ردای اسلام تکفیری به قامتش برازنده است و با سابقه‌ای سیاه، می‌تواند عربستان را از زیر ضربه اتهام کارخانه تولید تروریست‌های تکفیری خارج کند و به غرب و ترامپ بی‌سواد و دَله، آدرس عوضی بدهد.

محمود عسکریه
محمود عسکریه

اگرچه دلارهای نفتی عربستان سعودی می‌تواند مانع پیگیری قضایی قربانیان حملات ۱۱ سپتامبر آمریکا و یا انتشار گزارش تحقیقات دولت انگلیس از منابع تأمین مالی افراط‌گرایان این کشور شود، اما گم کردن سرنخ و انحراف افکار عمومی جهان از نقش عربستان در پرورش و رشد تروریست‌ها به چیزی بیشتر از پول نیاز دارد.

کمتر از یک ماه پیش بود که رسانه‌های خبری، قرارداد عربستان سعودی با بزرگ‌ترین شرکت روابط عمومی دنیا برای انحراف افکار عمومی جهان از جنایاتش در یمن را فاش کردند ( بیشتر) که حاکی از تلاش ناموفق سعودی برای پاک‌سازی چهره خود در جامعه جهانی است. در مقیاسی گسترده‌تر، عربستان سعی دارد تا انگ پُررنگ و ننگین «مرکز وهابیت و سلفی‌گری» که اکنون به عنوان مهم‌ترین ایدئولوژی مورد استفاده تروریست‌ها شناخته می‌شود، را از دامن خود پاک کند و بازیگر دیگری را مسئول آن نشان دهد. در این میان، پسرعموهای حاکم بر قطر که آنها نیز از نسل عبدالوهاب‌اند، مناسبترین گزینه محسوب می‌شوند. امیر قطر  همه شرایط را برای اینکه توپ حمایت از داعش، القاعده و اخوان المسلمین ( با همه تفاوت‌هایی که دارند، اما از نظر آمریکایی‌ها و افکار عمومی غرب، همگی افراطی و تروریست هستند!) به زمینش پاس داده شود را دارد.

کمی قبل از قطع رابطه هماهنگ عربستان و متحدانش با قطر، برخی رسانه‌ها از جمله یک رسانه صهیونیستی در اقدامی به اصطلاح افشاگرانه، از ملاقات وزیر خارجه قطر با حاج قاسم سلیمانی خبر دادند تا پرونده دوحه را برای یورش‌های بعدی آماده‌تر کنند. با وجود تمامی علل و تفاسیری که می‌توان از اقدام اخیر برخی کشورهای عربی به رهبری عربستان ارائه داد اما این احتمال نیز وجود دارد که تمامی این داستان‌سرایی‌ها برای انتقال مرکز هدایت و حمایت افراط‌گرایی وهابی به دوحه باشد، آن هم با جنگ تبلیغاتی و روانی. داستان آن دزدی است که می‌دوید و می‌گفت: آی دزد، دزد، بگیریدش!

قطر، هرگز در زمینه نهضت مسجد سازی و امام مسجد تربیت کردن، انگشت کوچک عربستان هم به حساب نمی‌آمده است که بخواهد کانون ترویج اندیشه سلفی و وهابیت باشد. این شبه‌جزیره محصور در دریا، تنها سعی داشته تا مثل مثلث برمودا، اسرارآمیز و مشهور باشد؛ سال‌هاست که مرکز شارلاتانیزم سیاسی بوده، یک دولت مافیایی و باج‌گیر داشته که با پناه دادن به کسانی چون ایمن الظواهری، هم‌زمان با تریبون دادن به القاعده و پخش پیام صوتی تروریست‌های دانه درشت، و حتی روی آنتن بردن پیام بن لادن (از شبکه الجزیره) و….، سعی داشته تا به همه، از جمله همسایگان عرب خود، ایران، اروپا و آمریکا بگوید که می‌توانید نگران نباشید، فرمان در دست ماست، چون فرماندهانشان زیر کلید ما هستند! هرکس قطر را بزرگ بداند و سهمش را ادا کند، در امان است!

حالا این بازی، با توجه به نگرانی غرب از ناامنی و سرایت تروریسم به کشورهایشان، به پایان رسیده است. قرار بود مسلمان‌ها در خانه خودشان به جان هم بیافتند و شهرهایشان ویران شود، که شد. بایستی در آمریکا «شغل، شغل، شغل» ایجاد می‌شد، که شد!

تاریخ مصرف پناهگاه اشرار (دربار قطر) تمام شده و این بساط باید جمع شود. در عین حال، مرکزیت اسلام تکفیری و موطن مفتی‌های تروریست پرور وهابی هم نباید آسیب ببیند. عربستان به اندازه کافی از دلارهایش به آمریکا بخشیده تا از این پس، ام‌القرای اسلام القاعده و داعش، نباشد. پرونده ۱۱ سپتامبر به بایگانی برود و در عین حال، با هماهنگی کاخ سفید ترامپ، مقصری هم به افکار عمومی معرفی شود، قطر به‌درستی همان مهره‌ای است که باید از صفحه شطرنج سیاستمداران  فریبکار و نادان، حذف شود؛ و می‌شود!

دربار پادشاهی عربستان، از این پس به حیاط خلوت تروریست‌ها نیاز ندارد؛ در وضعیت جدید، برادر بزرگ‌تر به یک قربانی نیاز دارد؛ قطر همان قربانی است؛ ردای اسلام تکفیری به قامتش برازنده است و با سابقه‌ای سیاه، می‌تواند عربستان را از زیر ضربه اتهام کارخانه تولید تروریست‌های تکفیری خارج کند و به غرب و ترامپ بی‌سواد و دَله، آدرس عوضی بدهد. از این گذشته، پرداخت صورتحساب ۴۰۰ میلیارد دلاری ترامپ، بدون دست‌اندازی به ذخایر طلا و دلار قطر، برای دربار پرهزینه سعودی، کمرشکن است!

این همان پیامی است که «انور قرقاش»، وزیر خارجه امارات اخیراً در توییتر خود خطاب به قطر نوشت: قطر باید نقشه راه خود را تعیین کند و برای حل بحران جاری بین این کشور و دیگر دولت‌های خلیج (فارس) تضمین دهد. قطر باید به پیمان‌ها پایبند باشد و در سختی و فراخی با همسایگانش شریک شود.

پاسخ بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here

*