آزادی «مشروط» در کردستان عراق

کردستان عراق

حاکمان کردستان عراق، این استان خودمختار که مورد حمایت جامعه بین‌الملل واقع شده و به چشم دژی محکم در برابر داعش نگریسته می‌شود، صداهای مخالف را تحمل نمی‌کنند!

به گزارش خبرنگار میز بین‌الملل «صفحه اول»، هنگامی که داعش در سال ۲۰۱۴ به مرزهای کردستان عراق نزدیک شد، مقامات اربیل، مرکز این استان، حمایت‌های بین‌المللی را به منظور نبرد با تروریسم جلب کردند. بدین ترتیب اربیل با نیروهای پیشمرگه کرد به نماد مبارزه علیه تروریسم تبدیل شد که سفیران خارجی، نمایندگان حقوق بشر و روزنامه نگاران به آن مراوده داشتند، به ویژه در زمان جنگ موصل.

در این میان، سرکوب آزادی‌های اجتماعی در این استان کمتر مورد توجه کشورهای خارجی قرار گرفت. فرانسوا اولاند، رئیس جمهور فرانسه، طی بازدید اخیرش از کردستان عراق، با یادآوری «ارزش‌های آزادی، احترام و عزت انسانی»، از همکاری کشورش با کردستان عراق ابراز خوشحالی کرد. او در این سخنرانی مسعود بارزانی، رئیس جمهور کردستان عراق را مورد خطاب قرار داد که بنا بر قانون، باید دو سال و نیم پیش این منصب را ترک می‌گفت، و سرکوب کردها به نام او انجام می‌گیرد.

سوران، استاد دانشگاه کرد، اتحادیه میهنی کردستان و حزب دموکرات کردستان را به گروه‌های مافیایی تشبیه می‌کند: «برخی دوستانم عضو این احزاب شده‌اند و حالا همه چیز دارند: خانه، ماشین گران قیمت… . در عوض حاضرند برای حزبشان آدم بکشند.» این در حالی است که پشت جبهه‌های نبرد، عده‌ای از شهروندان کرد، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم هستند: دسترسی به آب و برق، و درآمدی مناسب – درآمد فعلی آن‌ها تنها کفاف ۴۰ درصد هزینه‌های زندگی‌شان را می‌دهد.

نشریه فرانسوی لیبراسیون نوشت، برخی معترضان مانند «سوران» مردم را به برداشتن اسلحه تشویق می‌کنند، ولی عده‌ای دیگر پس از تهدید شدن به مرگ و دیدن دوستانی که پس از برخورد با نیروهای امنیتی بلافاصله به اروپا گریخته‌اند، دست از اعتراض کشیده‌اند.

آراس فتاح، روزنامه نگار و جامعه شناس کرد می‌گوید: «بحث‌های سیاسی «مد روز» درباره دموکراسی در کردستان،… تنها اجناسی تقلبی هستند که به شکلی موفقیت آمیز به کشورهای غربی فروخته می‌شوند.»

پاسخ بدهید

Please enter your comment!
Please enter your name here

*